.. Go here..

http://bjorkviggosdottir.wordpress.com/

Whiteout / Snjóblinda / Hvítblinda

Start Art /Reykjavik / Iceland/
5 Mars-1 April

Whiteout / snjóblinda / Hvítblinda


Björk Viggósdóttir (b.1982 )

In her general practice Björk deals with visual images, emotions, sounds and sensations in a similar way to what occurs involuntarily in the mind during certain stages of live, whether in dream or at wake. Björk works with colors, emotions, signs and other things from the everyday, which she brings to other dimensions by creating for them new perspectives and settings. In her art Björk likes to encourage her audience to use all their senses for viewing her work by using combinations of different media in her works.

Whiteout is a weather condition in which visibility and contrast are severely reduced by snow and diffuse lighting from overcast clouds.

There are four different forms of a whiteout:

1. In blizard conditions, the windblown snow in the air may make it too difficult to see very far.
2. In snowfall conditions, the volume of snow falling may obscure objects reducing visibility.
3. In clear air conditions, when there is no snow falling, diffuse lighting from overcast cloud may cause all surface definition to disappear. It becomes impossible to tell how far away the snowy surface is. In polar regions this optical illusion can make whole snow-covered mountains invisible against the background white cloud, and the horizon cannot be identified, slopes cannot be judged for steepness, and snow surfaces cannot be seen. This effect is exacerbated by a smooth surface of fresh snow. It is only when a contrasting object is placed on a snowy surface that the surface can be detected. In less extreme cases, it may suffice to break the snow surface by throwing a snowball ahead. This form is also known as flat light or sector whiteout.
4. Where ground-level thick fog exists in a snow covered environment, especially on open areas devoid of features.

Before Sundown Hjalteyri /Sjónlistarhátíðin Akureyri / Grasrót

Flaggfabrikken presenterer YOU CAN TAKE THE ARTIST OUT OF ICELAND BUT YOU CAN´T TAKE ICELAND OUT OF THE ARTIST

Torsdag 4. desember kl. 21:00 på Landmark i Bergen

We have invited The Icelandic Love Corporation to curate an Icelandic video art program on how the strong personality of an isolated society interacts with real time interventions, like Internet and cheap air tickets. We encouraged the ILC to present video works that deals with themes like periphery, globalization, identity and nature from artists living in, and outside Iceland. We suggested a minimum of 10 artists. 


The Icelandic Love Corporation has invited following artists:

Sigurður Gudjónsson -http://www.sigurdurgudjonsson.net/ 


Magnús Sigurðarson -http://www.hardcoreartcontemporary.com/magnus.html 


Hekla Dögg Jónsdóttir -http://this.is/hekla/


Ásmundur Ásmundsson -http://this.is/ausgot/ 


Ásdis Sif Gunnarsdóttir -http://www.asdissifgunnarsdottir.com/ 


Unnur Andrea Einarsdóttir – http://this.is/subaqua/unnur.html


Mundi vondi / Moms – http://www.mundivondi.net/


María Dalberg – http://www.myspace.com/majadalberg


Ragnar Kjartansson – http://this.is/rassi/ 


Björk Viggósdóttir -http://bjorkbjork.blogspot.com/ 


Linda Loeskow – http://this.is/linlo/

The Icelandic Love Corporation is coming to Bergen to introduce and screen their selection of Icelandic video art. The topic feels even more relevant now as their country also embodies the severe consequences of the world´s economic recession, so we have asked them to comment on that as well.

We have also invited the Icelandic band FM Belfast to perform a live concert.

NB! NB! Videoprogrammet vil også bli vist på Fotogalleriet i Oslo søndagen den 7 desember kl 19.30

Velkommen!

Flaggfabrikken Presenterer er en arena for visning av samtidskunst drevet av kunstnerkollektivet Flaggfabrikken. Høsten 08 inntar vi på nytt Landmark med programmet Fatal Nordic Attractions der vi viser et bredt spekter av kunstneriske strategier i våre nordiske naboland.

Programmet er kuratert av Maya Økland og Hilde Jørgensen med støtte fra Kulturkontakt Nord, Bergen Kommune og Norsk Kulturråd.

Björk Viggósdóttir (b.1982 )



Before Sundown / The exact moment

..2008.. ( Video 8,36 mín) ( Sound 8,36 mín)

The work is about exact moment, the moment when you are going reverse and forward at the same time. The beauty and the darkness at the same time.
When something is about to happen but has not happened yet or you don’t know if it is going to happen.

The moment on the sea when you are vulnerable surrounded by the sea
And no way out.
The image of mountains and sea is from Greece shoot in my way from the Island of Dreams to Oropus. The Icelander in me looks for the mountains and the sea wherever I go.
The video is shoot on I still image Leica camera so the frames are fewer than in usual vide recordings. So the process of the editing is unusual and the sequences are layered in many broken forms of the image.
The sound is produced in Abelton live and I use similar process as used for the vide editing. Where sequences are reversed and forwarded multiplied and time and the beat of the sound and images are corrupted to get the exact moment and the feeling I am looking for. Like earthquake or emotional chaos.
The contrast between the beauty of the image and the pain and darkness of the sound makes a little story for the viewer to experience the exact moment.

Fyrir sólsetur / Nákvæm stund
Ég vinn með ljóðrænar myndir og tákn, þar sem ég tek raunveruleikan úr samhengi og brýt hann upp í einningar sem ég að lokum raða saman í heildræna mynd. Ég notast við liti og ljós og fæ að láni hluti úr hversdagsleikanum sem fléttast inn í myndbönd og hljóðverk til að ná fram þeim hughrifum hverju sinni. Orð eru oft upphafið að verkum mínum og í verkinu
Veröld sjónrænna ljóða, nákvæm samstilling rýmis, myndbyggingar, litla , tóna og sjónmyndar.
Verkið er tekið upp í Grikklandi á leiðinni frá eyju draumana að Oropus, en gæti verið á skipstafni á íslandi.
Þegar augu mín leita að sjónum og fjöllunum hvert sem fer.
Þegar íslendingurinn er tekin frá íslandi leitar hann að íslandi
Eða myndmáli sem hann þekkir.
Þetta verk fjallar um tíman, nákvæmar stundir og þegar eitthvað er alveg að fara að gerast en gerist aldrei þar sem maður er fastur á nákvæmlega þeirri stund að vera á leiðinni en landar aldrei að höfn.
Á eylífu ferðalagi í veruleikanum. Verður óveruleikinn kannski meiri veruleiki en veruleikinn.
Andstæður á milli þess að fara áfram afturábak fegurð myndmáls og drungi hljóðs, vinna saman í því að úr verður nákvæm stund.


Vinnsla
Verkið er margföldun af videosequencum tekið á skipstafni þar sem sumar klippurnar fara áfram en aðrar afturábak. Hljóðverkið er unnið í apelton live, þar sem hljóðfælar eru margfaldaðir og unnið er með tíman og takta. Hljóðverkið er titrandi taktar og vinnur með hreyfingu myndarinnar og býr til sögu.
Ég reyndi að ná áhrifum sjáfar, en um leið eru tilfinningar hljóðverksins eins og eitthvað sé alveg að springa andardráttur / jarðskjálfti ferli.
Verkið er tekið á Leicu, sem er still camera, og videoið er klipp eftir
Flóknu ferli þar sem rammarnir eru færri en í venjulegri videocameru.

Sequences 2008 Norrænahúsið

Nákvæm stund / 2008

Listasafn Einars Jónssonar Vetrarhátíð feb 2008

Before sundown / Verksmiðjan Hjalteyri 2008

0 / New York 2008

Photo from Installation New York 2008

Before sundown (nr3) Verksmiðjan Hjalteyri

Partur af innsetningu frá Kirkjuhvoli Akranesi 2006 / (Milk, sleep dream )
Verkið var einnig sýnt í Frankúrt 2006 sem partur af innsetningunni
( We should always wake up together)
þar var það sett í miðja á.

Grasrót 2008....... 4 og 1/2 Stjarna

Dómur eftir Ransú.

Sýningin Grasrót hefur fest sig í sessi hjá Nýlistasafninu síðan fyrstu sýningunni var hrynt af stað árið 2000 með það að markmiði að gera skil á því helsta sem yngsta kynslóð myndlistarmanna er að sísla. Hefur þemað svo gengið gegn um misgóð ár. Við höfum fengið stofnanalega Grasrót, Grasrót fyrir alla garsrót og Grasrót með einum útvöldum fulltrúa.

Sýningarstjóri Grasrótar 2008 er Þórarinn Blöndal og er sýningin unnin í samvinnu Nýlistasafnsins og Sjónlistar Í ár er því enn eitt sniðið á Grasrótinni. Sýningin er nefnilega ekki í Nýlistasafninu. Hún er í yfirgefinni síldarverksmiðju á Hjalteiri.

Um leið og maður gengur inn í sýningarsalinn blasir við súla Jónu Hlíf Halldórsdóttur sem á stendur í þríðíðum hástöfum, "HÉR". Verkið heitir "Alls staðar annars staðar", en í viðbót við súluna eru ritaðir textar eða ljóð sem fjalla um staðsetningar og tekst henni þannig, þrátt fyrir að merkja stað með súlu, að gera staðinn margræðan.

Lengra inn eftir salnum hefur Björk Viggósdóttir ráðist í rýmið með því að fylla hluta þess með fjöldaframleiddum regnhlífum. Hún lýsir þær upp þannig að þær ýmist endurvarpa eða hleypa ljósi í gegn um sig. þessi einfaldi gjörningur umbreytir rýminu en um leið minnir mann á breytta tíma á Íslandi.

Í öðru rými sýnir hún seiðandi skjáverk sem vísar út fyrir rýmið. Beinist að glugga og maður situr eins og á stafni eða bakborði skips, horfir út og ruggar sér með.

Framlag Guðmundar Vignis Karlssonar vísar einnig út fyrir rýmið en byggir jafnframt á sögu þess eða tengingu við sjóinn. Í myrku herbergi stendur sjónvarp sem sýnir blóðrauðar öldur, en á vegg beinist ljóskastari á titrandi stálplötu sem endurvarpar merlandi geislum á vegginn á móti á meðan platan drynur líkt og ólgandi ölduhaf. þetta er hádramatískt listaverk þar sem tekist er á við rýmið með skynsömum og vafningalausum hætti.

Verkið "Irdó" er tilraun Halldórs Ragnarssonar til að búta niður tungumálið, en listamaðurinn tekur gælunafn sitt og ruglar því út og suður. Auk þess að hann vinnur málverk með texta og rithönd. Létt pönkað og skoplegt og nógu gróft til að höndla hrátt rýmið og vinna með því.

Að öðrum ólöstuðum er verk Jeanette Castioni, The Law of dialectic" með endemum vel heppnað. Hún merkir staði víðsvegar í verksmiðjunni með númerum þar sem maður getur hlustað á eina hlið samtals manna á milli. Hver staður á þannig í samtali við alla hina.

Fyrir miðri verksmiðjunni hefur Castioni svo komið fyrir hreyfimynd sem sýnir arkítóníska beinagrind borgar þar sem staðir eru merktir með lituðum punktum svo maður getur ímyndað sér samskonar samtöl þar á milli.

Hvað heildarmynd varðar að þá upplifði ég eins og að listaverkin öll merktu sér staði inn í rýminu en að sama skapi væru listamennirnir að merkja sér stað í listinni. Þá er tungumálið er áberandi hjá listamönnunum sem abstrakt og ljóðrænt fyrirbæri og meðvitund fyrir rýminu öllu þótt hver og einn væri með sinn stað.

Sýningarstaðurinn er líka áskorun út af fyrir sig, hrátt og stórt rými sem rekur listamenn til að hugsa upp á nýtt, eða allavega út fyrir hvíta kubbinn og inn í hráleika veðurbarinnar verksmiðjunnar.

Nota listamennirnir gólfið áberandi mikið þannig að athygli manns dregst frá áreiti rýmisins og máski er það um leið táknrænt fyrir þessa grasrót að hún lætur mann ekki sleikja yfirborðið heldur beinir manni ofan í svörðinn.

ja ...það vantar fullt á c.v á eftir að færa inn og svona frá 2008:)

// Sounds from my art installations....... /art sounds or sound art / visual music / // PLEASE USE HEADPHONES //

For sounds from my installations go here


http://www.myspace.com/bjorksound

Reverse / Moment / Verse ( Afturábak / Stund / Ljóðlína ), 2008
visual sound installation

Björk Viggósdóttir (b.1982 )

In her general practice Björk deals with visual images, emotions, sounds and sensations in a similar way to what occurs involuntarily in the mind during certain stages of live, whether in dream or at wake. Björk works with colors, emotions, signs and other things from the everyday, which she brings to other dimensions by creating for them new perspectives and settings. In her art Björk likes to encourage her audience to use all their senses for viewing her work by using combinations of different media in her works.

Reverse / Moment / Verse – 2008
A visual sound installation where a sensation is captured -.
All the videos are inspired by poems composed by the artist herself and the videos are made during her travelling in several countries - New York, Greece, Iceland, and other secret places. The images are combined with sounds composed by the artist. and produced for the performance in collaboration with composers and musicians, Hákon Aðalsteinsson, Caroline Mallonee, Borgar Magnasson, Guðmundur Vignir Karlsson and violinist Kristín Mariella Friðjónsdóttir.
During the exhibition will be one performance at the 16 of october.




Í verkinu er unnið með ákveðna stemningu og hlutir sem eru raunveruleiki fólks á ákveðnum stöðum í heiminum. New York , Grikklandi og Íslandi.
Myndefnið er tekið úr samhengi sínu og myndtónar myndaðir, með ljósi og litum.
sem með takti sínum leika við skynfæri áhorfandans.
Öll myndverkin eru unnin út frá ljóðum og sérstökum upplifunum.Staðsetningu listamansins.
Ljóðin eru um 500.
Tónarnir eru fléttaðir myndverkinu eftir að myndverkið er skapað og meðan á sýningu stendur verður einn performance.

Þegar performance er ekki í gangi stendur verkið eitt og sér sem innsetning með hljóðupptökum.

Myndheimurinn


Veruleikinn hefur ávallt verið túlkaður í gegnum þau skilaboð sem hægt er að lesa út úr myndum og heimspekingar frá og með Platóni hafa reynt að losa takið sem myndir hafa haft á okkur með því að leggja til mælikvarða á skynjun á veruleikanum sem reiddi sig ekki á milligöngu mynda.

Í formála að annari útgáfu að Eðli kristninnar (1883) bendir Feuebach á að ,, okkar tímaskeið'',.. tekur myndir framm yfir hluti, eftirmyndina fram yfir frummyndina, táknmyndina fram yfir veruleikann, sýnd fram með reynd,''- með fullri vitund um að svo sé. Og umkvörtun hans, sem hafði nokkuð forspárgildi, hefur verið endurvakin á tuttugustu öld sem viðurkennd greining, að samfélag verður,, nútímalegt'' þegar ein helsta athöfn þess er að framleiða og nota myndir, þegar myndir, sem hafa ótrúlegag mikið vald til að ákvarða þær kröfur sem við gerum til raunveruleikans, og efitrsókn eftir hamingju.
( Susan Sontag / Að sjá meira)

Nákvæm stund

Hér er still úr video fyrir Grasrót innsetninguna..

Og já fréttir ,,, já,,,, já :)

Ég var búin að ákveða að fara í mastersnám, en hætti við útaf því að ég fann ekki skóla sem ég
var spennt fyrir eða nógu spennandi. Það eru svo mikil forréttindi að geta verið í mastersnámi
að mig langaði virkilega að velja vel og vandlega.

Núna er ég komin með augastað á nokkrum góðum og fínum skólum.
Mig langar mest að læra tækni og hljóð, mig langar ekki í vinnustofu skóla.

Ég er í viðræðum við gallerý í Aþenu,,, en ég er að hugsa um að bíða með það smá
eða þangað til það fer að verða rólegra hjá mér..
og svo er conceptið og aðrir hlutir trufla mig ...sem þarf að skoða betur..

,, Ég fór að skoða gallerýið í sumar í leiðinni og mér var boðið í residency á littla drauma eyju hjá vinum vina minna og það er rosa flott eyja sem einhverjir millar eiga sem elska myndlist,,,

Aþena er voða falleg borg og alveg ótrúlega margt að gerast þar í nútíma myndlist....

Ég verð með á samsýningu þar í febrúar í glænýju gallerý en það er allt leyndarmál núna.
Og mörg tækifæri þar og í New York..sem ég ætti að grípa :)

Annars er allt á fullu fyrir Grasrót og Sequenses ... voða gaman :)

Fyrir sólsetur / Nákvæm stund Ég vinn með ljóðrænar myndir og tákn, þar sem ég tek raunveruleikan úr samhengi og brýt hann upp í einningar sem ég að lokum raða saman í heildræna mynd. Ég notast við liti og ljós og fæ að láni hluti úr hversdagsleikanum sem fléttast inn í myndbönd og hljóðverk til að ná fram þeim hughrifum hverju sinni. Orð eru oft upphafið að verkum mínum og í verkinu

,,Fyrir Sólsetur,,( Before sundown) er ég meðal annars að vinna með Sólhlífar, en eins og orðið gefur til kynna er það hlutur sem hlífir manni fyrir sól. Hvítar hlífarnar eru fyrir mér eithvað sem býr til skjól frá veröldinni og myndar skuggahorn sem er griðarstaður/öruggurstaður, vernd eða friðarsvæði. En um leið er þessi hlífskjöldur svo léttur og viðkvæmur að hann gæti auðveldlega fokið burt.

Veröld sjónrænna ljóða, nákvæm samstilling rýmis, myndbyggingar, litla , tóna og sjónmyndar.



„Danto sýndi okkur að munurinn milli venjulegra hluta og listaverka þarf ekki að liggja í neinu sem er sýnilegt, þ.a. að við getum ekki dæmt um hvort hlutur er listaverk af því einu að skoða hann. Það sem meira er, sami hlutur getur á einum tíma verið listaverk en á öðrum venjulegur hlutur. Skýrasta dæmið um þetta eru Readymade Duchamps, sem bókstaflega tók venjulegan hlut og gerði hann að listaverki. ,,Takið Rembrandt málverk og notið það sem strauborð”, voru fyrirmæli Duchamps, sem að öllum líkindum þýðir að listaverk getur orðið að venjulegum hlut aftur. Nú, ef það sýnilegir eiginleikar myndverka nægja ekki einir sér til að skera úr um hvort hlutur er venjulegur eða listaverk, hvað þá? Sú ályktun sem Danto dró af þessu var sú að enginn hlutur getur orðið listaverk nema að það að á hverjum tíma þá sé hægt að túlka hlutinn á þann hátt að hann hlýtur almenna viðurkenningu innan listaheimsins sem listaverk. Dæmið sem var Dantó sérstaklega hugleikið var sýning Warhols á Brillo kössum frá 1963.”
Gunnar J. Árnason. (Nóv. 2005 ) Lestur og skrift. Heimspeki listarinnar: [ Námsgögn]


Áhorfandinn leitar oft að öryggi í þeim hlutum sem hann þekkir og tengir við sína reynslu úr fortíð eða hugsanir sínar. Það er þægilegt og auðvelt að leita í það sama og það sem maður þekkir. Svo má líka segja að smekkur manna og áhugasvið sé mismunandi. Það getur verið mjög jákvætt á sama hátt og það getur verið neikvætt. Það er hægt að skipta þessum áhrifum í tvo flokka.
Þegar áhorfandinn hefur séð svipað eða líkt myndmál áður eða heyrt svipaða tónlist áður. Þá flokkar áhorfandinn listina og finnur rót verksins í stefnum og straumum og hlutum sem hafa verið gerðir áður. Þegar listamaðurinn vinnur innan ákveðinnar stefnu. Þá hefur stefnan verið skilgreind og áhorfandinn / hlustandinn er kunnugur stefnunni eða veit að hún hefur verið samþykkt í listheiminum. Og þá verður viðkomandi öruggur og getur skilgreint verkið út frá þekkingu sinni og gildum. Á sama hátt eru Kjarval og Björk viðurkenndir listamenn í íslensku samfélagi. En þó voru skiptar skoðanir um þau til að byrja með, því þau gengu gegn hefðbundnum gildum og venjum.
Oft ögra listamenn áhorfandanum. Það getur gert það að verkum að þá sé áhorfandinn eða hlustandinn lokaður fyrir nýjum stefnum og tilraunum þó að viðkomandi telji sig vera mjög opinn fyrir nýjungum.
Þegar listamaðurinn brýtur reglurnar og gerir það sem sumum áhorfendum finnst óskiljanlegt, getur áhorfandinn farið úr jafnvægi og öryggið sem fylgir því að skilja er ekki lengur til staðar.

( Texti úr B.A ritgerðinni minni )

Hands bang bang bang & guns

Dómur um i8 sýningu janúar 2007 (undir stiganum.)


BJÖRK Viggósdóttir (1982) útskrifaðist með láði ef svo má segja frá Listaháskóla Íslands síðastliðið vor, 2006. Þar vakti lokaverkefni hennar athygli fyrir frumlega myndhugsun og áhugaverða tilraun með þanþol málverksins, hún sýndi nokkra dirfsku með því að setja fram opið og órætt verk sem treysti á áhorfandann. Nýlega var Björk síðan valin til að gera myndbandsverk fyrir Þjóðleikhúsið í sýninguna Bakkynjur. i8 fylgist augljóslega nokkuð með listamönnum af yngri kynslóðinni og Björk hefur án efa staðið undir væntingum forráðamanna gallerísins með innsetningu sinni undir stiganum, minnsta sýningarrými borgarinnar.

Verk Bjarkar nefnist HANDS BANG BANG BANG & GUNS. Hér er vísað til myndbands sem sýnt er á endavegg, en þar er það dansarinn Sigríður Soffía Níelsdóttir sem dansar fingradans, hendur hennar hanskaklæddar skapa síbreytilegan skúlptúr sem birtist og hverfur í samhverfu. Eftirlíking af byssu liggur á gólfi og eitthvað bleikrautt við hlaupið sem gæti minnt á blóm. Kannski er hér vísað til grínbyssu sem blóm sprettur fram úr eða hippauppreisnar þar sem mælt var með blómum í byssukjaftana. Eða hljómsveitarinnar Guns and roses? Hugrenningar sem þessar eru nokkuð einkennandi fyrir verk Bjarkar, hún leyfir verkinu að lifa sínu eigin lífi og treystir á myndræn og hljóðræn áhrif þess, en myndbandinu fylgir hljóðupptaka af rólegu popplagi. Eins og tíðkast nokkuð meðal myndlistarmanna og tónlistarmanna í dag er unnið óhikað innan beggja heima. Ef til vill hafa þau tengsl sem einhvern tíma voru nokkur milli skálda og málara yfirfærst á myndlistarmenn og tónlistarmenn, það er spurning hvar það staðsetur skáldin og rithöfundana? Er kannski að koma tími á sýningu með verkum yngstu kynslóðar myndlistarmanna, skálda, tónlistarmanna og rithöfunda og fá þannig þverskurð af listalífi nýrrar kynslóðar?

Björk tekst að gera ótrúlega mikið úr því litla rými sem hún hefur úr að spila og skapar hér verk sem gætt er þeirri óraunveruleikatilfinningu sem hún leitar eftir og nefnir í sýningarskrá. Samhverfð myndbygging myndbandsins er ef til vill kunnugleg en á móti koma ljóðrænir myndrænir þættir og litanotkun sem er persónuleg og í takt við samtímann. Uppbrot málverksins í myndrænar, þrívíðar einingar sem virkja rýmið í heild hafa verið uppi á teningum um nokkurt skeið, hér tekst Björk á við erfitt rými og skapar á sannfærandi hátt heildarinnsetningu sem nær að fanga áhorfandann, nokkuð vel af sér vikið af ungri og nýútskrifaðri listakonu.

Ragna Sigurðardóttir